Monday, November 5, 2012

புலப்படாத மாயை




அன்று 
யாருக்காகவோ வந்தவர்கள் 
என்னைப் பார்த்தது சிரித்தார்கள் ,கொஞ்சினார்கள் 
விழி திறந்த நானும் அழுதேன் சிரித்தேன் 
புலப்படவில்லை 
வந்தவர்களின்  உறவும் முகவும் 
அன்றுதான் பிறந்திருந்தேன் 
பிந்திய நாட்களில்
இடைவெளியிட்டு  
யார் யாருக்காகவோ 
வந்தார்கள் பார்த்தார்கள் சென்றார்கள் 
அதில் எனக்காக சிலரும் 
அப்போதும் சிரித்தேன் அழுதேன் 
ஆம் வந்தவர்களின் உறவும் அடையாளமும்  தெரிந்ததால் 
பின்னொரு நாளில் 
எனாக்காக மட்டுமே வருகிறது ஒரு பெரும் கூட்டம் 
இம்முறை சிரிப்பு ஒரு சிலரில் மட்டும் 
அதுவும் மௌனமாக 
ஆம் அவர்கள் என் மரணத்தை விரும்பி இருக்கலாம் 
ஒரு கூக்குரல் அழுகை சத்தங்கள் 
இங்கே உறவென்று சொல்லி  ஒரு கூட்டம் அழுகிறது 
எனக்கு நிச்சம் இல்லை  
எந்த விழிகளின் கண்ணீரில் 
என் பிரிவின் வலி இருக்கும் என்பதில் 
எனக்காக வந்தவர்கள் 
என்னோக்கி  சத்தாமாய் மௌனமாய் அழுகிறார்கள் 
அவர்களை நோக்கி 
சிரிக்கவும் அழவும் முடியாமல் 
ஆணவத்துடன் உறகுகிறேன் நான் 
இல்லை இல்லை உறக்குகிறான் அவன் 

7 comments:

  1. முடிவில் யாருமில்லை என்பது தான் உண்மையான உண்மை...

    ReplyDelete
  2. எந்த விழிகளின் கண்ணீரில்
    என் பிரிவின் வலி இருக்கும் என்பதில்
    >>
    அந்த கேள்விக்கு விடை தெரிஞ்சுட்டா வாழ்வை கடைசி வரை சந்தோசமாய் கொண்டு செல்ல முடியாதே!!

    ReplyDelete
  3. வீடு வரை உறவு
    வீதி வரை மனைவி
    காடுவரை பிள்ளை
    கடைசி வரை யாரோ
    --பாடல் வரிகள் மனதிற்குள் ஓடியது

    ReplyDelete
  4. நிலையாமை தத்துவத்தை புதுமையாக கூறியது நன்று.படித்து முடிந்ததும் ஒரு வெறுமை மனதில் வந்து போகிறது.

    ReplyDelete
  5. sariyaa sonneenga.....

    arumai...

    ReplyDelete
  6. நிலையாமை...

    யாவருக்கும் உரியதுதானே!!!

    சிறப்பு...

    ReplyDelete
  7. வணக்கம்,


    24,11,2012இன்று உங்களின் கவிதை வலைச்சரம் கதம்பத்தில் அறிமுகமாகியுள்ளது கவிதை அருமை வாழ்த்துக்கள்

    -நன்றி-
    -அன்புடன்-
    -ரூபன்-

    ReplyDelete

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...